Som kjelde til informasjon om verknad, nyttar vi The Cochrane Library. Som kjelde til informasjon om tryggleik nyttar vi òg Natural Medicines.
Foto: Colourbox
Andre namn: rosen-terapi
Engelsk namn: Rosen Method Bodywork
Rosenmetoden har namn etter grunnleggjaren, fysioterapeut Marion Rosen (1914- 2012). Ho meinte at fortrengde kjensler vert lagra i kroppen, og kan kjennast att som vonde og spente musklar og dårleg andedrett. For å få musklane til å sleppe spenningane, brukar rosenterapautar lett, mjuk berøring. Dei meiner at klienten skal forvente ulike kjenslemessige reaksjonar når spenningane løsnar, som for eksempel sinne, latter eller gråt. Dei forklarer dette med at kjensler vert frigjorde når og fordi musklane slappar av. Når spenningane har sluppe taket, skal smerta minke og til slutt forsvinne. Rosenterapeutane meiner også at avspente musklar tek opp oksygen betre, slik at anden går lettare enn når musklane er spente.
Det finst ikkje vitskapeleg belegg for at fortrengde kjensler vert lagra i kroppen, at lett berøring kan hente fram slike, eller at musklane sitt oksygenopptak påverkar anden.
Marion Rosen utvikla også en variant av metoden, som ho kalla rosenbevegelser. Dette er eit sett enkle og “mjuke” rørsler som vert gjort til roleg musikk. Utøvarane meiner at rørslene er effektive mot spenningar, stive musklar og ledd, og at dei kan gi betre pust. Rosen meinte at desse rørslene stemmer med korleis kroppen eigentlig ynskjer å røre seg, og at ein treng å verte bevisst dette. Det finst ikkje vitskapeleg belegg for at det finst èitt, opprinneleg, gunstig sett av rørsler for menneskekroppen.
Rosenmetoden vert nytta for å behandle fleire typar helseproblem, mellom anna spenningar, stress, kroniske smerter, astma, migrene, fibromyalgi, trøytte og generell dårlig form. Dette er ikkje det same som at behandlinga er trygg eller har støtte i vitskapen for verknad. Meir om forsking på verknad og informasjon om tryggleik finn du i avsnitta nedanfor.
Til opplysingar om verknad brukar vi kunnskapsoppsummeringar gjort av The Cochrane Library. Vi reknar kun slike som tilstrekkeleg for å seie noko om verknad. Pr januar 2013 var det ingen slike oppsummeringar i Cochrane. Det vil seie at vi ikkje kan gi opplysingar om verknad av rosenmetoden. Ut frå våre kriterie har ein dermed heller ikkje tilstrekkeleg støtte frå vitskapen til å hevde at rosenmetoden verkar.
Det finst ikkje solid dokumentasjon om tryggleiken ved rosenmetoden. Ifylgje terapeutane sjølve, egnar metoden seg ikkje for pasientar med psykisk sjukdom. Dei forklarar dette med at ein kan få til dels sterke kjenslemessige reaksjonar av behandlinga.
Kjeldene våre til forsking rapporterer ikkje om kjende biverknadar av rosenmetoden. Sjølve seier rosenterapeutane at behandlinga kan gi milde og forbigåande biverknadar som ubehag, uro eller trøytte, at ein kan bli meir kjenslevar enn vanleg ei stund, og/eller at ein kan drøyme meir intenst enn vanleg. Opplever du alvorlege eller langvarige negative verknadar som du meiner skuldast rosenmetoden, bør du kontakte lækjar.
Alternative behandlarar kombinerer ofte fleire behandlingsformer. Det vil seie at det kan gjelde andre og fleire tryggingsreglar enn dei som vert nemnt for kvar einskild behandlingsform. Den som er gravid eller ammar, bør ifylgje kjeldene våre syne ekstra varsemd i all bruk av alternativ behandling. Grunnen til dette, er at det som regel ikkje ligg føre informasjon om tryggleik særskilt for desse gruppene.
Ein bør vere merksam på at det kan oppstå helseskade dersom behandlaren overser viktige symptom, og ikkje rådar klienten tiil å oppsøkje naudsynt medisinsk behandling. Dette gjeld alle former alternativ behandling. Ein bør ikkje bruke alternativ behandling i staden for naudsynt medisinsk hjelp.
Om forskning
Vil du vite hvor vi henter aktuell forskning fra, og hvordan vi vurderer den, kan du lese artikkelen "Kilder og fremgangsmåte".
Information in English